حقیقت نهایی در دین هندو با تأکید بر دیدگاه شانکارا و رامانوجا

نوع مقاله : علمی-پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه فلسفه، دانشگاه امام خمینی

چکیده

چکیده
آیین هندو دین اکثر مردم هندوستان بوده، ولی دربارۀ ماهیت و پیدایش این دین و واژۀ هندو برای این آیین، میان مستشرقان و محققان هندی اختلاف‎ نظر وجود دارد. دین هندو از منابعی چون اوپانیشادها برخوردار است که سرچشمۀ اصلی مکتب‎های فلسفی و عرفانی هندی است. در اوپانیشادها نجات انسان از طریق معرفت است؛ معرفت به حقیقت نهایی که همان آتمان و برهمن هستند. آتمان و برهمن دو حقیقت جداگانه‎ای نیستند، بلکه حقیقت واحدی هستند. شانکارا برای آتمان و برهمن دو جنبۀ تنزیهی و تشبیهی قائل است که اولی را نیرگونا می‎نامد که وصف‎ناپذیر است و دومی را ساگونا می‎نامد و آن را قابل‎توصیف می‎داند. از نظر او، نیرگونا حقیقت نهایی است، ولی رامانوجا نیرگونا و ساگونا را با هم حقیقت نهایی می‎داند. مکتب ودانتا بیشترین اهتمام را در تبیین این مفاهیم کرده و در میان مفسّران این مکتب، شانکارا و رامانوجا بیشترین سهم را در این مباحث داشتند. در این مقاله برخی از آرای متافیزیکی آنها مخصوصاً اختلاف نظر آنها دربارۀ حقیقت نهایی مورد بررسی قرارمی‎گیرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Ultimate Truth in Hinduism with Special Reference to Shankara and Ramanuja's Views

نویسنده [English]

  • Alinaqi Baqershahi
چکیده [English]

Abstract
Hiduism is the religion of the majority of Indians. However, there is a controversy among the orientalists and Indian scholars concerning the nature and origin of Hinduism. It surely possesses authentic sources such as Upanishads, which is the main source of Indian philosophical and mystical schools. In Upanishads, knowledge is considered to be the only path of salvation. Knowledge here refers to the knowledge of ultimate reality, namely Atman and Brahman which can be described only through negative attributes. Atman and Brahman are two sides of the same reality. There is difference of views among Shankara and Ramanuja about this issue.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Keywords: Hinduism
  • ultimate Reality
  • Shankara
  • Ramanuja
  • Upanishads
منابع
چاترجی، ساتیش چاندرا؛ و داتا، دریندرا موهان (1384). معرفی مکتب‌های فلسفی هند، ترجمۀ دکتر فرناز ناظرزادۀ کرمانی، قم: مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب.
شایگان، داریوش (1356). ادیان و مکتب‌های فلسفی هند، ج 2، تهران: امیرکبیر.
شایگان، داریوش (1382). آیین هندو و عرفان اسلامی، تهران: نشر و پژوهش فرزان روز.
 
Cush, Denise (2008). Encyclopedia of Hinduism, London: Routledge Publications.
Dasgupta, Surendranath (2000). A History of Indian Philosophy, New Delhi: Motilal Banarsidas Publishers.
Eliade, Mircea (1995). The Encyclopedia of Religion, Macmillan Library Reference, USA.
Hastings, James (1981). Encyclopedia of Religion and Ethics, Charles Scribner’s Sons, Harvard University: Clark Publication.
Radhakrishna, S. (1983). Indian Philosophy, New Delhi, Blackie and Son Publishers PVT. LTD.
Raju, P.T. (1983). Structural Depths of Indian Thought, New Delhi: South Asian Publishers.
Sharma, C. (1983). A Critical Survey of Indian Philosophy, New Delhi, Motilal-Banarsidas Publishers.
Vatsyayn (1983). Indian Philosophy, New Delhi: Kedar Nath Ram Nath.